Azot oksit sensörünün Zorlukları

Sert çevre

Yanma ortamının yüksek sıcaklığı nedeniyle yalnızca belirli malzeme türleri çalışabilmektedir. bünyesinde. Çoğunluğu YOK HAYIRx geliştirilen sensörler şunlardan yapılmıştır: seramik metal oksitler türü, en yaygın olanı itriya-stabilize edilmiş zirkon (YSZ), şu anda onlarca yıldır kullanılan oksijen sensörü. YSZ yoğun bir seramik halinde sıkıştırılır ve oksijen iyonlarını iletir (O^2-) egzoz borusunun 400 °C ve üzeri gibi yüksek sıcaklıklarında. Sensörden sinyal almak için asil metaller gibi bir çift yüksek sıcaklık elektrotu (platin, altınya da palladyum) veya diğer metal oksitler yüzeye yerleştirilir ve voltaj veya akımdaki değişim gibi bir elektrik sinyali, bunun bir fonksiyonu olarak ölçülür. YOK HAYIRx konsantrasyonu.

Yüksek hassasiyet ve dayanıklılık gerekli

NO seviyeleri 100–2000 ppm civarındadır (milyonda parça) ve hayır₂ %20–200 O aralığında 1–10 ppm₂. Sensörün bu seviyeleri alabilmesi için çok hassas olması gerekir.

Sensör geliştirmedeki ana zorluklar seçicilik, hassasiyet, kararlılık, tekrarlanabilirlik, tepki süresi, tespit sınırı ve maliyettir. Ayrıca zorlu yanma ortamı nedeniyle yüksek gaz akış hızı sensörü soğutabilir ve bu da sinyali değiştirebilir veya zamanla elektrotların katmanlarına zarar verebilir ve is parçacıklar malzemeleri bozabilir.

Bu tür gaz sensörlerinin karşılaştığı en büyük zorluklardan biri nemdir. Sinyal tepkisi üzerindeki göreceli etki, sensörün tipine göre oldukça özneldir. Su molekülleri elektrolit konsantrasyonunu düzenlemeye yardımcı olduğundan, elektrokimyasal sensörler çoğunlukla nem etkisinden etkilenmez ancak kuru gaza uzun süre maruz kalmak, elektrolitin solvent konsantrasyonunu azaltabilir. Hedef gazlar ile su molekülleri arasındaki elektron değişim mekanizmasının benzerliğinden dolayı gaz sensörlerinde yüksek oranda çapraz hassasiyet gözlenmiştir.